Pater Piet Korse mhm

Over ‘Pater Piet’

Wij kennen Pater Piet Korse als vaste vervanger voor pater Tadeusz op de woensdagochtend én van de jaarlijkse barbecue voor vrijwilligers, waar hij altijd een opvallend kleurrijk overhemd draagt. Zo’n hemd straalt blijdschap uit en daarom trekt hij dit aan  als er een feest is. Om wat meer over hem te weten te komen, ging ik hem opzoeken in Oosterbeek.

Piet Korse is geboren en opgegroeid in Zwaag, Noord-Holland. Zijn theologiestudie deed hij bij de Orde van Mill Hill in Engeland, waar hij in 1963 tot priester werd gewijd. Daarna kreeg hij een benoeming in Congo, waar hij 26 jaar missionaris is geweest. Zijn parochie had een omvang van 130 kilometer. Het Missiehuis, waar nog twee of drie missionarissen en enkele nonnen woonden, was in de stad. Pater Piet ging van daar uit dan minstens een week op weg - met een jeep het oerwoud in - om de dorpjes van zijn parochie te bezoeken en de mensen te helpen. Deze dorpjes hadden soms wel een kerkje en een school. Hij gaf dan catechismusles aan de kinderen, droeg de mis op, deelde communie uit en bezocht de zieken. Na een week of tien dagen keerde hij dan weer terug naar het missiehuis.

Tijdens die tochten heeft hij de inlandse taal ‘Lomongo’ geleerd. Dat moest wel om  de mensen en hun cultuur beter te begrijpen. Heel belangrijk voor een beter begrip zijn bepaalde verhalen die ze elkaar vertellen. Hiermee geven ze hun gewoontes en tradities door aan het volgende geslacht.

Bokóló Yeke, zo beginnen ze hun verhaal. Dat betekent zoveel als: Luister, ik ga je wat vertellen. In zijn gelijknamige boek Bokóló Yeke heeft hij veel van die verhalen verzameld, zodat  jonge missionarissen zich beter kunnen voorbereiden op hun werk in de missie.

Toen zijn ouders 40 jaar getrouwd waren, kregen zij van zijn broers en zussen een reis naar Congo aangeboden. Zij zijn een paar weken bij hem op bezoek geweest en hij nam hen mee het binnenland in, om de dorpen te zien waar hij werkte.

Wegens een opstand moest hij vluchten uit Congo en hij week uit  naar een parochie in Zuid-Frankrijk. Deze tijd heeft hij benut om Frans te leren. Terug in Congo kwam dat goed van pas. Ook zijn  verschillende van zijn boeken in het Frans geschreven, alsook in het Engels en in het Lomongo en Lusoga.

Na tien jaar missiewerk is hij in opdracht van de bisschop  full- time cultureel onderzoek gaan doen. Al deze onderzoeken zijn gepubliceerd. Ook heeft hij microkredieten voor de inlandse bevolking opgezet, hierbij geholpen door mensen uit het veld.

Op een gegeven moment werd hij ernstig ziek en hij moest terug naar Nederland. Uiteindelijk bleek hij suikerziekte te hebben met ernstige hartklachten tot gevolg. Nadat een hartablatie uitgevoerd en een pacemaker geplaatst was, ging het snel beter met hem.

Pater Piet ging twee jaar naar Amerika om in Chicago cursussen spiritualiteit te volgen. Terug in Afrika, nu naar Oeganda, deed hij opnieuw cultureel onderzoek. Hij woonde hier zelfstandig en zorgde dus ook voor zichzelf. Regelmatig kreeg hij wel wat eten van de inlandse bevolking. En hij schrok dan ook niet als er een schaaltje met rupsen, aap, slang of kikkerpootjes in zijn koelkast stond. Die roosterde hij op een vuurtje en had zo een heerlijk maaltje. Ook in Oeganda heeft hij zich  de taal eigen gemaakt.

Na 40 jaar, in 2003, is hij terug naar Nederland gekomen en gaan wonen in missiehuis Vrijland in Oosterbeek. Hier wonen veel  bejaarde missionarissen, missiezusters en geestelijken. Het was natuurlijk wel erg wennen: van een vrij leven terug naar je weer voegen in een gemeenschap.

Veel tijd heeft hij gebruikt om al zijn kennis op papier te zetten. Hij heeft dan ook heel wat boeken gepubliceerd over zijn werk in Afrika. Eigenlijk is dit pastoraal werk bij uitstek, zegt hij. Daarnaast is hij verbonden met de beweging Marriage Encounter. Hier kunnen echtparen door middel van gesprekken hun gevoelens leren uiten en naar die van hun partner luisteren, zodat ze elkaar beter begrijpen en nader tot elkaar komen. Verder is hij pastoraal betrokken bij de Taizé-beweging in Ede. En een keer per week helpt hij vluchtelingen de Nederlandse taal te leren.

Als ontspanning gaf hij zich op voor een cursus schilderen. Dat bevalt hem zo goed dat hij nog elke week naar schilderles gaat. Zijn kamer staat vol met eigen werk, zowel boeken als gedichtbundels, alsook schilderijen van eigen hand. Hij heeft sinds kort zelfs een atelier in het huis, zodat hij niet meer op zijn kamer hoeft te schilderen. En dan komt hij óók nog naar Lunteren om pater Tadeusz te vervangen! Vervelen doet hij zich dus niet!

Er is zoveel over Pater Piet te vertellen dat u beter zijn autobiografie kunt lezen, want die heeft hij ook al gemaakt en in eigen beheer uitgegeven. Om nader kennis met hem te maken, kunt u hem ontmoeten op de Eerste Paasdag. Dan gaat hij voor in de eucharistieviering en daar is hij heel enthousiast over.

Pater Piet, dank u voor uw verhaal en uw gastvrijheid.                                                 

Tonny Ruikers