Pater Tadeusz 10 jaar in Nederland !

In augustus is het alweer 10 jaar geleden dat pater Tadeusz naar Nederland kwam en bij ons in de pastorie ging wonen. Dit vieren we woensdagochtend, 17 juni. In het eerste jaar bewoonde hij alleen de bovenverdieping en was de huiskamer beneden nog onze koffiekamer. Intussen werd met man en macht gewerkt aan de bouw van de Herberg en toen die klaar was, kon pater Tadeusz de huiskamer en ook de keuken gaan gebruiken.

Nadat Tadeusz in Wit Rusland, Frankrijk en 15 jaar in Duitsland had gewoond, kreeg hij van de Provinciaal Overste te horen dat hij naar Nederland werd uitgezonden. Dit vond hij helemaal niet leuk en maakte bezwaren als: ‘ik spreek de taal niet, ik ken er geen mensen, in Duitsland heb ik het naar mijn zin en er is nog veel werk te doen’. Maar het hielp niet.  Doordat de conjunctuur in Nederland gunstig was, waren er veel Poolse gezinnen hier naar toe verhuisd. De opdracht voor Tadeusz was de zorg voor deze Polen.

Hij werd gestationeerd in het bisdom Utrecht maar kreeg geen vaste parochie. Hij moest dat zelf maar gaan opbouwen. Er waren 4 Poolse priesters in Nederland met een vaste parochie en daarmee maakte hij als eerste contact. Via hen maakte hij kennis met Poolse gezinnen die zijn hulp inriepen. Inmiddels draagt pater Tadeusz missen op in Enschede, Arnhem,  Zwolle , Tiel, Utrecht en Nijmegen, soms zelfs tot in Groningen toe. Hij geeft catechismusles, doopt, trouwt, doet uitvaarten, begeleidt eerste communiekantjes, kortom alles wat er in een parochie zoal gebeuren moet. Hij heeft ook een eigen website: ‘Poolse parochie Utrecht’ (http://parafiapolska.nl). Inmiddels zijn er in Nederland 6 Poolse priesters. 

Door pastoor Adema werd Tadeusz in het begin meegenomen naar de Honskamp om daar te eten. Maar dit vond hij al gauw te kleine porties en omdat hij zelf goed kan koken is hij dit na een paar maanden voor zichzelf gaan doen. 

Alleen als hij in het weekend  onderweg is van de ene naar de andere parochie (soms rijdt hij dan wel 300 tot 400 km)  eet hij bij tankstations. Het liefst een broodje gehaktbal met currysaus.

Toen hij begreep dat pastoor Adema geen missen meer las, heeft hij hem gevraagd samen met hem op woensdagochtend de H. Mis op te dragen. Hierbij deed Adema dan de lezingen. Nu doet hij dit al jaren alleen en gemiddeld zijn er wekelijks zo'n 14 tot 16 mensen aanwezig.

Omdat Tadeusz geen eigen parochie had, hoefde hij bij het bisdom geen inburgeringscursus te volgen. Maar om op woensdagochtend toch verstaanbaar te zijn, heeft hij aan ons Lokatiebestuur om hulp gevraagd.

Sindsdien geeft een groepje van vier dames hem - na de woensdagse koffie - om beurten taalles. Zij gebruiken daarbij het boek van de Nederlandse Inburgeringscursus. Het leren van grammatica gaat hem goed af, maar de uitspraak is nog steeds heel erg moeilijk.

Zeven jaar geleden heb ik hem ook al eens voor ’t Varkentje geïnterviewd. Toen spraken we Duits samen - voor mij moeilijk. Nu hebben we dit gesprek in het Nederlands gevoerd, voor hem nog wel moeilijk, maar toch ging het best.

Pater Tadeusz heeft goed contact met de buren om hem heen, af en toe een praatje en ze zijn hem behulpzaam. Ook met de oude smid die achter hem woonde kon hij het prima vinden. De enige incidenten zijn aan het begin geweest. Zijn brievenbus - die voor aan het pad naar de kerk stond - is tot drie maal toe door kwajongens opgeblazen. Nu gebruikt hij de brievenbus in de deur naar de kerk. En die is explosie-bestendig.

Op onze jaarlijkse barbecue is hij altijd graag aanwezig en maakt met ieder een praatje, want inmiddels kent hij onze parochianen wel.

Tadeusz is een echte Maria-vereerder. We kennen allemaal het  schilderij achter in de kerk van Maria van Czestochowa, patrones van zijn Poolse Parochie. Maar in zijn huiskamer heeft hij nog een prachtig Pools Mariaschilderij: ‘Maria-met-het-oor’, ofwel ‘Maria de luisterende’. Dit is voor hem gemaakt door een  Nederlandse kunstenares. Een poosje geleden toen ik op woensdagochtend bij hem was, stond er een grote vaas rode rozen. Ik vroeg of ‘t feest was, maar hij vertelde dat kort geleden het schilderij tijdens een dienst bij ons in de kerk was gewijd. De Poolse aanwezigen hadden allemaal een rode roos meegenomen ter verering van Maria.  Eens in de maand op zaterdagochtend komen een aantal Polen naar onze kerk om samen met Tadeusz een gebedsdienst te houden. Ze drinken na afloop dan bij hem in de huiskamer koffie en hebben zelf allerlei lekkers bij zich.

Alles waar hij aanvankelijk erg tegen opzag, is hem dus meegevallen. Wat hem betreft, blijft hij hier nog wel een tijdje wonen. Wij hopen het, want al 10 jaar hoort hij er echt bij!

mei 2015, Tonny Ruikers